Voor de meeste langstaart hoenders geldt toch wel dat een flinke uitloop een vereiste is. De Sumatra en Satsumadori zijn niet zo rustig als ze een flinke uitloop hebben en gaan zich al vrij snel naar wilde vogels gedragen. Schrikken snel en reageren op alles wat voorbijvliegt. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de dominante hanen alarmeren bij gevaar en aanvallen wanneer hun harem of kroost in gevaar is. Vooral de Satsumadori hebben daar een aardig handje van.

Sumatra en Satsumadori hebben een flinke staart maar sleept (meestal)niet zoals dat bij bv. Onagadori of Phoenix wel het geval is, toch behoren ze toch de langstaarthoenders en is het wenselijk dat een gesloten ren of binnenhok droog is op de grond. Ook tocht is niet goed voor de dieren.

Langstaarthoenders hebben gemeen dat ze tot in hun tweede levensjaar blijven doorgroeien. Dieren die in de winter geboren zijn zijn dan ook zeer zeker niet klaar voor een show in het volgende jaar.

Zowel Sumatra als Satsumadori zijn erg actieve rassen en hebben daarom een goed gebalanceerd menu nodig. Voor de ontwikkeling van het verenpak en een mooie glans is eiwit nodig. Een collegafokker geeft zijn dieren meerval vlees en zweert dat het een uiterst positief effect heeft op de glans en groei van de bevedering (bron: jaarboek SAV) Dieren die lekker kunnen scharrelen vinden hun portie insecten wel en krijgen daarmee meer dan voldoende eiwitten binnen. Een mixje van ui, vruchtensap en knoflook is een goed extraatje voor dieren die in een binnenren verblijven. een extraatje daarvan is dat luis er niet van houdt.(veel in Duitsland gebruikt) Scharrelende dieren vinden over het algemeen ook voldoende maagkiezels, maar evengoed is het vrij aanbieden van grit niet verkeerd. Zorg dagelijks voor vers, schoon drinkwater (regenwater is beter dan kraanwater)